Jongerenwerk zoekt identificatiefiguren
Mijn persoonlijke visie op jongerenwerk is dat er geen specifiek jongerenwerk is. Natuurlijk hebben wij zorgen om jongeren en verlaten zij onze kerken. Maar ‘Jongeren’, ‘werk’, ‘zorgen om’, ‘verlaten’ komen over alsof er iets speciaals is waar we naar kunnen kijken, ons zorgen om kunnen maken, iets wat ons overkomt. Een soort voetbal wedstrijd, Spanje – Nederland, die we vanachter de buis bekijken en die niet helemaal gaat zoals wij zouden wensen.
Ik kijk naar jongerenwerk, binnen een kerk, als één geheel . Ik ben ervan overtuigd dat we een stuk minder “jongerenwerk” hebben wanneer jongeren overwegend inspirerende identificatiefiguren ontmoeten. Dit kan door contact te zoeken met jongeren en jong en ouder respectvol met elkaar in gesprek te laten gaan en te praten over wat ieder bezig houdt. Het is niet “zij” maar “wij”. Dit vraagt om gerichte actie en inzet van mensen en middelen.
Jongerenwerk is ook mensen helpen een identificatiefiguur te zijn. Ook dit gaat de hele gemeente aan. Dit doe je door structurele ondersteuning aan ouders, jeugdleiders en ambtsdragers te bieden. Door ouders te ondersteunen bij de (geloofs)opvoeding, door budget voor het jeugdwerk beschikbaar te stellen.
Daarbij alle aandacht voor jongeren. Ik streef ernaar dat iedere jongere een link met de kerk heeft. Diverse programma’s om Jezus te leren kennen en aandacht voor het unieke individu. Maar ook gericht op jongeren buiten de kerk.
Voor een gemeente die dit onderschrijft, wil ik me graag inzetten.
Jongeren zijn niet de toekomst maar vormen een essentieel deel van de gemeente